Dzień Zaduszny, nazywany potocznie Zaduszkami przypada na 2 listopada, to w tradycji katolickiej czas poświęcony modlitwie za wszystkich zmarłych, którzy wierzyli w Chrystusa, a według nauki Kościoła przebywają w czyśćcu, oczekując pełnego zjednoczenia z Bogiem. Wierni modlą się w ich intencji, prosząc o dar zbawienia i pokój wieczny.
W Polsce wielu ludzi odwiedza groby bliskich już 1 listopada, w uroczystość Wszystkich Świętych, ponieważ jest to dzień wolny od pracy. Właściwe wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych przypada jednak dzień później – 2 listopada. Niezmiennym elementem tradycji jest zapalanie zniczy, symbolizujących pamięć, modlitwę i nadzieję życia wiecznego.
Korzenie obchodów
Zwyczaj obchodzenia Dnia Zadusznego sięga końca X wieku. Jego inicjatorem był święty Odylon, opat benedyktyńskiego klasztoru w Cluny we Francji, który zaproponował dzień wspólnej modlitwy za zmarłych zakonników i wiernych. W XIII stuleciu święto to upowszechniło się w całym Kościele zachodnim. Z biegiem czasu zaczęto urządzać uroczyste procesje na cmentarze, gdzie wierni zatrzymywali się przy czterech stacjach, odmawiając modlitwy w intencji zmarłych dusz.
Polskie korzenie i dawne wierzenia
Na ziemiach polskich Dzień Zaduszny zbiega się z dawną słowiańską tradycją Dziadów – święta poświęconego pamięci przodków, obchodzonego jesienią, na przełomie października i listopada. Słowianie czcili zmarłych wielokrotnie w ciągu roku, organizując rytuały mające zapewnić im spokój i życzliwość wobec żyjących. Ofiarowywano im jedzenie i napoje, palono ogniska, które miały wskazywać im drogę oraz dawać ciepło. Z czasem chrześcijańskie Zaduszki przejęły część elementów tych dawnych, ludowych obrzędów pamięci o zmarłych.
Dzień Wszystkich Świętych w 2026 roku
Źródło: visinfo24.pl
